0497 542 369 info@praktijkjanintveld.nl

Amoebiasis is een infectie van de dikke darm of andere organen die door de eencellige parasiet Entamoeba histolytica wordt veroorzaakt.
Amoebiasis komt relatief veel voor in gebieden met slechte hygiëne en waar water of voedsel met menselijke ontlasting is besmet. Amoebiasis kan ook door bepaalde seksuele praktijken worden overgebracht. De parasiet Entamoeba histolytica infecteert in eerste instantie de darm en bereikt soms andere organen, zoals de lever. Amoebeninfecties komen veel voor in Latijns-Amerika, Afrika en het Indische subcontinent.
Entamoeba histolytica komt voor als een actieve parasiet (trofozoïet) en als een parasiet in rusttoestand (cyste). Een infectie begint wanneer cysten worden ingeslikt. De cysten komen uit, waarbij trofozoïeten vrijkomen die zich vermeerderen, zweren veroorzaken op de binnenwand van de darmen en diarree veroorzaken. Sommige van de trofozoïeten vormen cysten, die samen met trofozoïeten in de ontlasting worden uitgescheiden. Buiten het lichaam sterven de kwetsbare trofozoïeten. Cysten daarentegen zijn hard en kunnen buiten het lichaam goed overleven. Cysten kunnen zich direct van de ene persoon op de andere of indirect via voedsel of water verspreiden.
Op plaatsen met slechte sanitaire voorzieningen wordt amoebiasis overgebracht door inname van met ontlasting verontreinigd voedsel of water. Fruit en groenten kunnen besmet zijn wanneer ze zijn geteeld in grond die is bemest met menselijke ontlasting, gewassen zijn in vervuild water of bereid zijn door iemand die geïnfecteerd is. Amoebiasis kan ook optreden en worden verspreid op plaatsen met goede sanitaire voorzieningen maar waar incontinentie voorkomt en slechte hygiënische toestanden heersen (bijvoorbeeld centra voor dagopvang of psychiatrische instellingen).

Symptomen
Slechts weinig mensen die met entamoebasoorten zijn geïnfecteerd, ontwikkelen symptomen. Amoebiasis is in Nederland meestal een importziekte.
Geïnfecteerde mensen die symptomen ontwikkelen, hebben vaak afwisselend diarree, toegenomen winderigheid (flatulentie) en buikkrampen. In ernstiger gevallen is de buik gevoelig bij aanraking en bevat de ontlasting slijm en bloed. De patiënt kan ook koorts hebben. Vermagering en bloedarmoede kunnen bij mensen met chronische infectie voorkomen. Soms vormt zich een grote klont (amoeboom) die de darm afsluit. Af en toe perforeren de trofozoïeten de darmwand en komen ze in de buikholte terecht, waar ze ernstige buikpijn en een buikinfectie (peritonitis) veroorzaken. Dit vereist onmiddellijke medische behandeling.
Bij sommige mensen vormt Entamoeba histolytica een abces in de lever. De symptomen zijn onder meer koorts, zweten, rillingen, malaise, gewichtsverlies en pijn of gevoeligheid in de leverstreek.

De behandeling

De behandeling bestaat uit stimulering van de darmen door gebruik te maken van een unieke vorm van microstroom. Er treedt dan een verbeterde cel communicatie op waardoor de darmen worden gestimuleerd tot herstel en regeneratie.
Een behandeling duurt 45 minuten en men heeft afhankelijk van de ernst meerdere behandelingen nodig.

Thuisbehandeling en huur apparatuur is mogelijk.